Laat je regelmatig inspireren en volg deze blog en andere inspirerende teksten op Facebook.

 

25 maart 2019

** TEGENWIND **

Toen ik vanochtend met mijn zoontje naar school fietste, waaide het behoorlijk.
We moesten flink doortrappen, terwijl grote donkere wolken dreigend onze kant op dreven.

De weg naar huis ging het een stuk vlotter.
Met de wind in de rug en een blauwe lucht in het verschiet, was ik zo weer thuis.

Waar we op de heenweg al mopperend onze weg naar school toe ploeterden, vloog ik op de terugweg met een glimlach naar huis.
Meewind is toch fijner dan tegenwind, daar zal iedereen het mee eens zijn.

En toch vraag ik me af waar je nu eigenlijk meer van leert.
Op welke reis – heen of terug – leer je het beste fietsen? Leer je door te zetten? Ontwikkel je nieuwe krachten?
Op de heenweg met de wind tegen!

En zo is het ook in het leven.
Uiteraard is het heerlijk als alles meezit en je met de wind in de rug door het leven vliegt.
Maar uiteindelijk leer je meer over het leven als je af en toe wat tegenwind ervaart.

Je leert problemen oplossen, je leert doorzetten, je boort krachten en kwaliteiten aan en ontwikkelt nieuwe vaardigheden.
Ook leer je je vrienden kennen en waarderen, mensen waar je op kan leunen, die oprecht met je begaan zijn.
Of het kan je de mogelijkheid bieden om nieuwe, waardevolle relaties aan te gaan. 
Tegenwind biedt uitdagingen, geeft je kansen, nieuwe mogelijkheden en groei.

Ook mindfulness leert je om er op deze manier naar te kijken.
Geniet van de mooie momenten, wees dankbaar voor de wind in de rug.
En leer van de moeilijke momenten. Groei en wees dankbaar voor de nieuwe mogelijkheden die zich op je pad ontvouwen.

 

18 maart 2019 

** SORRY… **

Ik moet jullie iets bekennen en een aantal mensen mijn excuses aanbieden.

Hoewel ik het ontzettend vervelend vind, gebeurt het me regelmatig:
Iemand stelt zich voor, we geven elkaar een hand en kijken elkaar aan terwijl hij zijn naam zegt.
Nog voor ik me heb omgedraaid, weet ik al niet meer hoe hij heet!
Vreselijk vind ik dat!!

Ook word ik met regelmaat aangesproken op het feit dat ik geen gedag zeg.
Ik kan iemand tegenkomen op straat, hem of haar recht aankijken en oprecht niet zien.
Tja, dan maak je niet echt een vriendelijke indruk.
Sorry…..

Overkomt dit jou ook wel eens? 
Hoe komt dat nou eigenlijk? 
Ik luister oprecht wel als iemand zich voorstelt, en als ik een bekende zie, ben ik de eerste die zwaait.
Blijkbaar dringt het op dat moment gewoon niet helemaal door.

Dat heeft te maken met de focus van je aandacht.
Op zo’n moment ligt je focus ergens anders. 
Misschien is je aandacht gericht op iets anders in de omgeving.
Of misschien gaat er meer aandacht uit naar jezelf:
Gedachten die je bezig houden, de indruk die je mogelijk zelf op iemand maakt.

Heel menselijk, maar wel jammer dat je op die manier veel kan missen.
Je kan jezelf wel trainen in het uitbreiden van je aandacht.
Kijk eens goed om je heen, of kijk omhoog.
Wat merk je dan op, wat zie je allemaal?

Door dit regelmatig te doen, zul je zien dat je aandacht breder wordt en je meer opmerkt.
Desondanks kun je op het moment-supreme gefocust zijn op iets anders en dus toch wel eens wat missen.

Mijn oprechte excuses lieve mensen.
Het is echt niet kwaad bedoeld, gewoon een menselijk trekje.

 

11 maart 2019

** HET VENSTER VAN DE GEEST **

Soms wordt ik wakker met een to-do lijstje in mijn hoofd.
Een hele lijst aan activiteiten en verplichtingen die ik die dag moet of wil vervullen.
Nog voor ik goed en wel aan de dag begonnen ben, heb ik het al druk.

Ik vlieg de dag door, van het een naar het ander.
Ben voornamelijk bezig met het afhandelen van die hele lange lijst.
Druk-druk-druk: dit doen, daarheen, dit regelen, even dat ophalen, mailtje, telefoontje,…

Ergens eind van de middag plof ik neer.
Als ik dan terug kijk op de dag en alles wat ik gedaan heb, betrap ik mezelf op de gedachte: 
“tja, eigenlijk viel het best wel mee….”

Waar maak ik me toch zo druk om, vraag ik me dan af.
Als je de dingen gewoon een-voor-een oppakt, komt het wel voor elkaar.
En dan heb je tussendoor best ook even tijd voor een kopje thee.

De boeddhistische monnik Haemin Sunim beschrijft ditzelfde fenomeen in zijn boek “Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt”.
Hij zegt hierover: “Maar dan besef ik dat niet de wereld om me heen zo’n wervelwind is, maar alleen mijn geest.”
En: “de wereld die we zien is niet het hele universum, maar een beperkt universum waar de geest op dat moment aandacht voor heeft. Maar voor onze geest is dat kleine stukje wereld het hele universum.”

Hoe je uit deze valkuil kan stappen?
Eigenlijk heel eenvoudig door je ervan bewust te zijn en je geest rust te gunnen.
Op deze manier wordt ook de wereld, zoals we die waarnemen, rustiger.

“Wij kennen de wereld alleen
Door het venster van onze geest.
Als onze geest luidruchtig is, is de wereld dat ook.
En als onze geest vredig is, is de wereld dat ook.
Kennis hebben van onze geest is net zo belangrijk als
Proberen de wereld te veranderen.”
(uit: Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt)

25 februari 2019

** ALAAF **

Ooit, in een tijd die reeds ver achter ons ligt, groeide ik op in Zeeuws-Vlaanderen.
Ook daar vierden we carnaval.
Weken van te voren zoemden de naaimachines en werd er gebouwd aan de carnavalswagens.
We kleedden ons in mooie, grappige en originele creaties en ieder jaar genoten we van een fantastische optocht, met prachtige praalwagens.

Inmiddels woon ik al het grootste deel van mijn leven in Brabant.
Ook hier ontkom je niet aan het fenomeen carnaval.

Carnaval heeft een rijke traditie en kent veel rituelen.
Die zijn in iedere streek weer anders.
Je zult in Venlo andere tradities vinden dan in Bergen op Zoom.

Wat je echter overal zult vinden, is datgene wat carnaval zo’n bijzonder feest maakt.
CARNAVAL VERBINDT !

Een aantal dagen staat de hele gemeenschap in het teken van carnaval. 
Winkels zijn versierd en de winkeltijden worden aangepast. 
Het assortiment bij de bakker is gericht op carnaval.
Overal in de stad kun je verkleedde mensen tegen komen en niemand die er vreemd van op kijkt. 
Afspraken worden gemaakt, mensen komen samen. 
Niet alleen om te feesten in de avond, maar gedurende de hele dag zijn er activiteiten.

En iedereen is welkom!
Er zijn geen oordelen, sluit je aan bij de tradities en voel je verbonden.
Ook wij zijn door onze Bredase vrienden als niet-Brabanders heel open en warm meegenomen in de tradities en gewoonten die hier verbonden zijn met carnaval.

Natuurlijk hoort een mooi pak erbij, net zoals een kerstboom bij Kerstmis hoort.
En natuurlijk wordt er uitbundig bier geschonken. Hoewel ik je kan verzekeren dat je ook op water fantastisch carnaval kan vieren.
En ja, ook de vrolijke liedjes met soms dubbelzinnige teksten maken deel uit van de traditie.

Maar het allerbelangrijkste element van carnaval is het gevoel van verbondenheid.
Samen een mooi feest vieren, samen zingen en dansen, samen ontspannen.

Mijn pak hangt klaar, de confetti is paraat en we zijn luidkeels aan het oefenen op alle nieuwe carnavalshits.
Nog een paar dagen we mogen los.
Genieten van alle mooie creaties, de gezelligheid en bovenal het gevoel van erbij horen!

 

18 februari 2019

** AAN-UIT KNOP **

De techniek staat voor niks.
Er is van alles mogelijk, en in verschillende gradaties en standen.
Je kunt je apparaten heel hard of juist heel zacht zetten, open of dicht, en alles wat daar tussen zit.
Met of zonder afstandsbediening, of bediening via je telefoon.
En meestal geheel traploos.

Ik kom nog uit een tijd dat je zelf aan de knoppen moest draaien.
Meestal zat er op een apparaat maar 2 standen: AAN of UIT.
Eén grote knop om aan te draaien: rechts = aan, links = uit.
Heel eenvoudig, heel overzichtelijk, heel zwart-wit, duidelijk.

Misschien is het omdat ik in die tijd ben opgegroeid, misschien ligt daar mijn basis.
Ik zit namelijk ook zo in elkaar: ik sta of aan of uit.
Als ik iets doe, ga ik daar helemaal voor.
Of ik doe het niet, en dan stop ik er ook geen enkele energie in.
Iets een beetje doen, op halve kracht, dat ken ik niet.

Ik ben ook de hele dag bezig, sta de hele dag op AAN.
En als ik stop, even niet bezig ben, vallen mijn oogjes dicht, sta ik dus UIT.

De mindfulness heeft me geleerd om wat genuanceerder te leven.
Het soms even een beetje rustiger aan te doen, het tempo iets te verlagen.
Langzaam hebben zich tussen de twee standen van mijn ‘aan-uit knop’, wat tussenstanden ontwikkeld.
Steeds beter ben ik in staat om de knop heel geleidelijk naar links of rechts te draaien.

Het mechanisme werkt niet altijd even soepel en zeker niet traploos.
Regelmatig schiet het door naar links, danwel naar rechts.
AAN of UIT, dat blijven toch de meest vertrouwde standen.

Op het moment dat ik me daarvan bewust ben, kan ik ook weer wat geleidelijker aan de knop draaien en het tempo een klein beetje aanpassen.
Volledig traploos zal het wel nooit worden, maar in de loop van de tijd ontwikkelen zich wel steeds meer tussenposities.

En door bewust bezig te blijven met de mindfulness, blijf ik mijn persoonlijke aan-uit knop oliën, zodat het steeds soepeler gaat.
Gelukkig is een afstandsbediening niet aan de orde in deze metafoor. Wat er ook gebeurt, ik blijf zelf aan de knop draaien!

 
Dus wederom niet sporten, niet stoeien met de kinderen, geen vrolijke muziek of gezellige feestjes.

Uitdaging: de nieuwe teleurstellingen en verder opgebouwde frustraties opnieuw omarmen. 
Grrrrrr, ik voel me behoorlijk op de proef gesteld!

En tegelijk weet ik natuurlijk ook wel dat dit maar hele kleine ongemakken en tegenslagen zijn.
En daar kan ik me dan wel weer heel dankbaar voor voelen – heel mindful, dat dan weer wel!

 

 

 

 

Contact

   0625088671   

 info@intenspsychologie.nl 

Created by IssueOnline

Copyright © 2019