Laat je regelmatig inspireren en volg deze blog en andere inspirerende teksten op Facebook.

24 maart 2020

** RUPSJE NOOITGENOEG **

Ken je het verhaaltje van Rupsje Nooitgenoeg?
Het rupsje dat maar bleef eten en nooit genoeg had.
Als kind hebben we dit prachtige prentenboek helemaal stuk gelezen.
En ook onze eigen kinderen hebben we dit verhaal vele malen met plezier voorgelezen.

Ergens in mijn systeem heeft dit rupsje zich ingenesteld.
Stiekem heeft hij een plekje ingenomen als onderdeel van mijn persoontje.
Iets in mij zet mij iedere keer aan tot meer.
Het is nooit genoeg.

Afgelopen weekend maar weer wat klusjes aangepakt.
Gezien de maatregelen rondom het corona virus, konden we toch niet op pad.
Dus dan de tijd maar goed besteed met allerlei klusjes die er altijd nog liggen.

Maar terwijl ik lekker bezig ben met allerlei nuttige bezigheden,
Komt daar ineens mijn rupsje boven kruipen.
Fijntjes wijst hij me op alle andere klusjes die ook nog gedaan moeten worden:
“Je hebt dit nu wel gedaan, maar dat moet ook nog!
En daar mag je ook wel eens wat extra tijd aan besteden!”
Enz, enz.

Wat dit domme rupsje niet beseft,
Is dat ik in normale omstandigheden helemaal geen klusjes had gedaan.
Als er geen corona was geweest,
Had ik me bezig gehouden met allerlei sportevenementen,
Waren we naar een verjaardagsfeestje gegaan en waren we lekker op stap geweest.
Ik heb dus veel meer klusjes gedaan dan aanvankelijk de bedoeling was.

En als ik ’s avonds moe en voldaan aan de dis zit,
Begint het rupsje opnieuw aan mijn geweten te knagen.
“Je hebt maar een paar dingen gedaan,
Er ligt nog zoveel meer wat je nog niet gedaan hebt.
Het is nog niet genoeg, je bent nog lang niet klaar!”

Misschien is er iemand die mijn Rupsje Nooitgenoeg wijs kan maken
Dat het wel degelijk een keer genoeg kan zijn.
En dat hij pas kan ontpoppen tot prachtige vlinder
Wanneer hij tevreden is en zichzelf rust gunt.

 

13 maart 2020

** CRISIS EN BEZINNING **

Het raakt ons inmiddels allemaal.
Wat kort geleden nog iets was wat ver van ons vandaan plaatsvond,
Is heel snel dichtbij gekomen.
En nu zitten we er midden in en hebben we er allemaal mee te maken.

Inderdaad, het coronavirus.

Evenementen worden afgelast,
Sportclubs sluiten de deuren,
Bijeenkomsten worden geannuleerd,
En zeker als Brabander ziet men je liever even niet komen.

Grote gevolgen voor maatschappij en economie.
Klein leed voor het individu.
Als je tenminste niet ziek wordt natuurlijk.

En ondanks de relatief kleine ongemakken in deze bijna onwerkelijke situatie,
Voel ik de impact behoorlijk.
Het leven is ontregeld.

En zo voel ik me ook, ontregeld.
Het is alsof er een streep getrokken wordt door allerlei facetten in je leven,
Die het leven juist zo mooi en enerverend maken.
Alles komt tot stilstand.

Vervelend en tegelijk begrijpelijk.
Het dwingt je wel om tot stilstand te komen.
Je beseft wat echt belangrijk voor je is.
En wat het leven voor jou zo mooi kan maken.

Misschien is dat je sport of je club,
Die je mist nu je er niet meer heen kan gaan.
Of misschien besef je dat je het eigenlijk wel prettig vindt om meer thuis te zijn,
Tijd die je nu mooi kan inhalen.

Hoe het ook is voor jou,
Een crisistijd als deze,
Hoe vervelend ook,
Kun je ook positief gebruiken om voor jezelf de balans op te maken.

Zet de teller op nul en sta eens stil bij wat nu eigenlijk echt belangrijk voor je is.
Gebruik de komende weken als tijd voor bezinning.
Onderzoek wat de betekenis is van de onrust is die je nu ervaart,
Of trek je conclusies als je nu juist meer rust ervaart.

De komende weken is dit onze nieuwe realiteit.
Maak er vruchtbaar gebruik van.

Blijf gezond en maak er iets moois van!

 

02 maart 2020

** OP TIJD **

Sommige mensen komen altijd te laat.
Standaard zijn ze een kwartier (of langer) later dan je had afgesproken.
Elke keer weer zit jij netjes op tijd klaar, te wachten tot hij/zij komt opdagen.
Als je dat eenmaal weet, kun je daar rekening mee houden
en spreek je gewoon een kwartiertje eerder af dan eigenlijk de bedoeling is.

Je hebt ook mensen die altijd te vroeg komen.
Ruim voor de afgesproken tijd gaat de bel.
Je bent nog maar half omgekleed of nog nauwelijks wakker
als je afspraak al vrolijk bij je binnen stapt.
Ook daar kun je rekening mee houden, als je dit eenmaal weet.

En sommige mensen zijn niet te voorspellen.
Dan weer zijn ze vroeg, dan weer veel te laat.
Het is elke keer weer een verrassing.
Daar kun je dus geen rekening mee houden.

Ditzelfde geldt voor de seizoenen.
Soms laten ze lang op zich wachten.
Soms kondigen ze zich al vroeger aan dan je zou verwachten.

De lente laat zich dit jaar al vroeg zien.
Eigenlijk had ik daar nog niet op gerekend.
En eigenlijk doorkruist ze hiermee mijn eigen planning.

Voor deze winter had ik een aantal klussen gepland.
Die konden mooi worden afgerond voor het voorjaar.
En zo zou ik ook weer netjes op tijd klaar staan om in de tuin aan de slag te gaan.

Mijn klussen zijn nog niet klaar.
En de tuin vraagt toch al om aandacht.
Ben ik nu te laat of is de lente te vroeg?
Stress!!!!
Want heel eerlijk gezegd geeft een planning mij wel houvast in een druk leven.
En die planning wordt nu vakkundig door moeder natuur doorkruist.

Nou ja, zo erg is het nu ook weer niet.
Het vraagt alleen om wat flexibiliteit.
Go-with-the-flow, dans op de golven, accepteer wat zich aandient.

Een mooie uitdaging.
De natuur laat zich niet plannen, net zo min als het leven zelf.
Hoe meer je vasthoudt aan een planning, des te meer stress creëer je voor jezelf.

Sta stil, en bedenk wat nu echt belangrijk voor je is.
Vanuit het hier-en-nu kun je steeds opnieuw bepalen wat de volgende stap is in je planning.

Ik ga dus lekker door met het afronden van de winter-klussen.
En bij mooi weer laat ik de winter even voor wat het is en geniet ik van de opbloeiende lente.

 

10 februari 2020

** VERTROUWEN **

Misschien ken je deze wel.
De scene van cabaretier Jochem Meyer, waarin hij naar een biologische winkel gaat.
Als hij een mevrouw aanspreekt op de onrijpe avocado’s, is haar reactie:
‘de natuur bepaalt zelf het tempo!’.

Uiteraard brengt hij dit met de nodige humor.
Onze kinderen mogen deze frase graag aanhalen,
Vooral als ze zelf graag het tempo willen bepalen.

Maar als je buiten kijkt,
Zie je dat er wel degelijk een kern van waarheid in zit.
Hoewel het februari is en we in de winter hoogtij zou moeten vieren,
Kun je hier en daar al wat groen ontdekken.

Voorzichtig steken de krokusjes hun kopjes al bovengronds
En hier en daar ontluiken wat moedige knoppen aan bomen en struiken.
Blijkbaar bepaalt de natuur zelf dat de tijd rijp is.

We mogen er ook op vertrouwen dat Moeder Natuur weet wat ze doet.
Zelfs al zou zich nu nog een periode met vorst en sneeuw aandienen,
Dan nog weet de natuur zelf het evenwicht te behouden.

Daar zouden we ons wat vaker aan mogen spiegelen.
Ook al gaan we soms door roerige tijden,
Of worden we geconfronteerd met de nodige uitdagingen,
We mogen erop vertrouwen dat we uiteindelijk wel een weg vinden.

Dat betekent niet dat alles altijd een happy end kent.
Soms betekent het loslaten of afscheid nemen, of heb je een beetje hulp nodig.
Waar het om gaat is het evenwicht.
Het leven gaat hoe dan ook verder, en ergens op ons pad vinden we weer een balans.

Dat vraagt soms echt wel geduld en vooral ook vertrouwen.
Want ook het leven bepaalt, net als de natuur zelf, zijn eigen tempo.

 

27 januari 2020

** ALTIJD IETS TE DOEN **

Er is altijd wel iets te doen.
Tenminste, bij mij thuis wel.
Zelfs op dagen waarop we niks te doen hebben,
Heb ik het altijd druk.

Soms is er een dag waarop we geen verplichtingen hebben.
Geen afspraken, verjaardagen of bijeenkomsten.
Aanvankelijk denk ik dan ‘heerlijk’ en kijk ik uit naar alle tijd die voor me ligt.

Maar dat moment duurt altijd maar heel even.
Als vanzelf plant zich een lijstje in mijn hoofd.
Een lijstje met van alles wat ik zou kunnen, willen en moeten doen.
En dat lijstje groeit naarmate de tijd verstrijkt.
Al snel kom ik dan toch weer tijd tekort.

Afgelopen zondag was weer zo’n dag.
Een mooie zonnige dag.
Niks op de agenda – heerlijk!
Tijd genoeg dus om allerlei klusjes te doen.
Hop, daar is het lijstje weer…..

Kluskleren aan, kwast in de aanslag, en gaan!
Maar na een tijdje heb ik heel bewust een andere keuze gemaakt.
En een rigoureuze ommezwaai gemaakt in de planning van de dag.

Kwast opzij, schoenen aan, en lekker naar buiten.
Lekker naar het bos om naar een hardloopwedstrijd te kijken.
Genoten van de zon, het bos, de sfeer en de sporters.
Ik heb een heerlijke middag gehad.

En die klusjes?
Ach, die liggen er morgen ook nog wel.

 

21 januari 2020

** HAPPY TUESDAY **

Heb je het gevoeld gisteren?
Nee? Echt niet?
Dat zou toch eigenlijk wel moeten.
Het was gisteren nl. Blue Monday, de meest deprimerende dag van het jaar.

Hoewel hier wel degelijk onderzoek naar gedaan is,
Wordt het heerlijk uitgebuit door de media en marketing goeroes.
Je ontkomt er bijna niet aan, het wordt overal om je heen benadrukt.

En als je maar vaak genoeg hoort hoe deprimerend de dag is, ga je je ook echt zo voelen.
Waarom? Omdat je je onbewust toch gaat focussen op dit gevoel.
Zou het echt zo zijn? O ja, ik voel al iets, dat moet het dan wel zijn!

Ook daar is onderzoek naar gedaan,
Het heet self fulfilling prophecy.
Omdat je er zo mee bezig bent, wordt het bevestigd en dus moet het wel waar zijn.

Onzin natuurlijk!
Maar wel een mooi marketing trucje.
Zo voelen we ons op Valentijnsdag verliefd,
Zijn we met Halloween bang,
En hebben we op Black Friday opeens een enorme koopdrang.

Mooi he, hoe dat werkt.
En als je het maar groot genoeg aanpakt,
Krijg je een massa fulfilling prophecy, of misschien zelfs wel een massa hysterie.

Misschien vind je het leuk om erin mee te gaan.
Maar blijf vooral eerlijk naar jezelf kijken.
De enige die echt weet hoe jij je voelt, of waar je behoefte aan hebt, ben jij zelf.

HAPPY TUESDAY !😊

 

13 januari 2020

** IK WENS JE….. **

Het nieuwe jaar is alweer in volle gang.
De feestdagen liggen achter ons.
En we kijken alweer uit naar alles wat 2020 ons gaat brengen.

Ook alle activiteiten zijn weer begonnen.
Werken, school, sporten, afspraken, enz.
De trein des levens stoomt gewoon door.

En daarmee is er ook weer de onvermijdelijke drukte.
Agenda’s worden weer op elkaar afgestemd.
Feestjes en bijeenkomsten gepland.
Passen, meten en puzzelen om alles te kunnen doen wat je wilt doen.

Ik weet niet hoe het bij jou is, maar hier is de ratrace weer in volle gang.
En hoewel ik ontzettend kan genieten van alle activiteiten,
Voel ik ook weer hoeveel energie het soms kost.

En daarom is het af en toe goed om de hele planning los te laten.
Even alles overboord wat je van plan was,
En gewoon een keertje helemaal niks.

Zomaar, omdat het kan en omdat het goed voor je is.
Doorbreek zo nu en dan eens de continue stroom
En geef toe aan het niks doen.
Geen telefoon, geen bezoek, geen verplichtingen.
Gewoon niks!

Ook al is de maand januari al halfweg,
Toch wil ik bij deze nog een wens uitspreken voor het nieuwe jaar:
Ik wens jullie allemaal dit jaar heel veel NIKS xxx

 

23 december 2019

** FOUTE KERSTTRUI **

Heb jij er ook al een?
Zo’n foute kersttrui?

Eentje met een grappig rendier,
Een vrolijke kerstman,
Of compleet met lampjes?

Je ziet ze steeds meer en je ziet ze overal.
Waar iedereen vroeger strak in het pak en met keurig gekapte haren naar de kerk toog
Of deftig aan de dis verscheen,
Zie je nu steeds meer allerlei vrolijke outfits en grappige accessoires.
Hoe gekker hoe beter.

Voor veel mensen zijn religie en kerk nog altijd belangrijk.
Zeker in een periode als kerst.
Maar dit geldt lang niet voor iedereen.

De invulling van kerst verschuift langzaam.
De nadruk ligt nog altijd op verbinding en naastenliefde,
Maar de vorm lijkt te veranderen.

Wat ik wel mooi vind is dat we toch altijd weer de verbindende factor vinden.
De lichtjes, de liedjes, de versiering en nu dus ook de foute kersttrui!

En het mooie is dat de boodschap gewoon hetzelfde blijft.
Een boodschap van hoop, liefde en saamhorigheid.
Niet langer uitsluitend rondom het kerstverhaal en het kindje Jezus in de stal.
Maar ook rondom andere factoren die we delen, zoals die van de foute kersttrui.

Fijne feestdagen allemaal!!

 

10 december 2019

** HET ALLERMOOISTE KADO **

Bij de feestdagen in december horen traditioneel kadootjes.
Wat staat er op jouw verlanglijstje?
Wat zijn jouw wensen voor dit jaar?

Mijn lijstje is altijd redelijk blanco.
Niet dat ik het niet leuk vindt om iets te krijgen.
Ook ik geniet van het spannende moment en het geritsel van het kadopapier.
Heel voorzichtig het plakband losmaken,
En het moment zo lang mogelijk rekken
Om te ontdekken waarmee iemand mij wil verrassen.

Het mooiste kado zit voor mij in de feestdagen zelf.
We genieten samen van de dagen.
Iedereen doet zijn best om een steentje bij te dragen.
Lekker samen eten, kaarsjes aan, bijpassende muziek en natuurlijk de kadootjes.

Stralende gezichten van de kinderen, papa’s en mama’s, opa’s en oma’s.
Op deze momenten krijgt het oerhollandse woord ‘gezellig’ echt betekenis.
Volop genieten en dankbaar voelen in het moment.

Maar het echte kado,
Hetgeen ik mee neem en koester, ook na deze dagen,
Zijn de herinneringen.

Als ik terugdenk aan deze dagen
Word ik vanzelf weer warm vanbinnen.
De beelden en de beleving komen weer boven drijven.
Als vanzelf verschijnt er keer op keer een glimlach op mijn gezicht.
En iedere keer opnieuw kan ik me dankbaar voelen.

Dit zijn de kadootjes die ik de rest van mijn leven bij me kan dragen.
Wat de toekomst ook voor me in petto heeft, deze herinneringen blijf ik koesteren.
Doe daar maar eens een lintje om!

Ook deze maand geniet ik weer volop van ieder feestelijk samen zijn met de mensen waar ik van hou.
Stiekem ben ik ook wel nieuwsgierig of er toch een pakje voor mij is.

Maar het allermeest geniet ik van het maken van nieuwe herinneringen.
Voor mij persoonlijk het allermooiste kado!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Contact

   0625088671   

 info@intenspsychologie.nl 

Created by IssueOnline

Copyright © 2020